GABINET PSYCHOLOGICZNY
I PSYCHOTERAPEUTYCZNY

Każdy z nas doświadcza różnych trudności, w których nowe spojrzenie na sytuację pozwala na lepsze funkcjonowanie. Stres, lęk, konflikty w rodzinie, trudności emocjonalne… To tylko wycinek tego, nad czym pracujemy w gabinecie.

W trakcie spotkania dzieje się wiele. Jest i śmiech, i płacz. To miejsce, w którym w bezpiecznych, komfortowych warunkach można poruszyć te tematy, o których trudno na co dzień rozmawiać.

Wybierając pracę w nurcie systemowym zachwyciłam się aktywnymi technikami i ciekawym spojrzeniem na człowieka oraz jego potrzeby. To nawet nie tyle sposób pracy, co myślenia o tym, jaki jest człowiek i co sprawia, że jest tak, a nie inaczej.

Dla kogo?

Dorośli

Osoby dorosłe kierują swoje kroki do psychologa z najróżniejszych powodów. Obciążenia w pracy, trudności w związku/rodzinie, problemy z regulacją emocji, żałoba, zaburzenia psychiczne. Wybierają kilka pojedynczych spotkań w celu rozwiązania problemu lub podejmują psychoterapię, mającą wprowadzić więcej zmian w życiu.

Pary

W związkach formalnych, nieformalnych, w zagrożeniu rozwodem, w kryzysie... Bycie z drugą osobą przynosi wiele wyzwań, wobec których potrzebna jest nieraz pomoc specjalisty. Psycholog podczas terapii par nie decyduje „kto ma rację”, zachowuje neutralne stanowisko wobec obojga osób.

Rodziny

Nurt systemowy rozwinął się na kanwie pracy z całymi rodzinami. Problemy nie powstają w próżni, dlatego też łatwiej o ich rozwiązanie, angażując do pracy – fizycznie lub metaforycznie - jak najwięcej osób należących do systemu rodzinnego. Sprawdza się to zwłaszcza w pracy z dziećmi i młodzieżą.

Dzieci od 13 roku życia

Bycie dzieckiem w dzisiejszych czasach jest trudne, dlatego też wiele z nich boryka się z trudnościami emocjonalnymi, nieskutecznym radzeniem sobie ze stresem, wybuchami złości i wieloma innymi. To jednak nie oznacza, że dziecko jest niegrzeczne! W gabinecie unikam tego określenia. Praca z dzieckiem to często angażowanie także rodzica, aby miało ono wsparcie w swoich staraniach. Praca psychologa z dziećmi różni się od tej z dorosłymi, co jest szczegółowo omawiane na pierwszych wizytach.

Nie zajmuję się terapią uzależnień. Jako psycholog nie zlecam leków, nie wystawiam zwolnień lekarskich. Nie prowadzę badań dla kierowców.

Przed pierwszą wizytą

O telefony proszę w godzinach działania Pracowni: od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-18:00.  

Na wiadomości mejlowe, przez FB lub sms odpowiem w godzinach otwarcia Pracowni.

Telefon

+48 601 900 341

Email

i.andrzejewska@
lunapracowniapsycho.pl

Messenger

facebook.com/
LunaPracowniaPsychologJarocin

  • Spotkanie trwa 50 minut. Nie ma możliwości przedłużenia tego czasu. 
  • Szanując czas swój oraz klientów, wizyta umówiona na wybraną godzinę jest z mojej strony wiążąca – o ile nie pojawią się przyczyny losowe, nie ma obaw o to, że ten czas się przesunie.  Wiąże się to również tym, nie ma potrzeby przychodzenia dużo przed  czasem. 
  • Podczas pierwszej rozmowy telefonicznej prowadzę krótki wywiad w celu ustalenia, czy wizyta u psychologa jest tym, czego klient oczekuje. W kwestii przypomnienia: nie wystawiam zwolnień lekarskich nie przepisuję leków, nie przyjmuję dzieci poniżej 13 roku życia. 
  • Dzień przed wizytą (a w poniedziałki w dzień wizyty) wysyłam „przypominajkę” o umówionym spotkaniu. Wystarczy SMS zwrotny z potwierdzeniem przybycia (lub o konieczności zmiany terminu). Jeżeli wiesz wcześniej, że umówiony termin jednak jest nieodpowiedni, nie czekaj do ostatniej chwili, aby o tym poinformować. Dzięki temu umożliwisz innym osobom wizytę w szybszym terminie, nie blokując go niepotrzebnie. 
  • Obowiązuje rejestracja telefoniczna, mejlowa lub przez FB. Wizyty są prywatne – nie przyjmuję na NFZ. 
  • Pierwsze spotkanie – o ile nie ustalono inaczej – ma charakter wywiadu. W przypadku zdecydowania się na regularną pracę terapeutyczną, jeszcze około 2 spotkania mogą mieć taki charakter, stopniowo przechodząc w pracę nad celami klienta. Ilość wizyt jest ustalana zgodnie z potrzebami klienta.
  • W przypadku spóźnienia się przez klienta na umówione spotkanie, czas wizyty nie może zostać przedłużony. 
  •  Jeśli korzystasz z pomocy psychiatrycznej i otrzymujesz wytyczne odnośnie farmakoterapii lub dysponujesz dokumentacją medyczną związaną ze zgłaszanym problemem, możesz te dokumenty ze sobą zabrać. 
  • Obowiązuje mnie tajemnica zawodowa – nikomu nie mogę przekazać informacji ze spotkania. Wyjątkiem są sytuacje zagrożenia życia lub zdrowia Klienta lub innych osób. 
  • Jeśli nie mogę pomóc, bo dany problem wymaga innego sposobu działania, otwarcie o tym mówię i wspólnie ustalamy, do kogo warto się zgłosić. 
  • Kto będzie mówił? Różnie to bywa, ale to normalne, że stres przed pierwszą wizytą może trochę utrudniać. To rolą psychologa jest zadbanie o relację, zwłaszcza na pierwszym spotkaniu, dlatego nie obawiaj się, że nie będziesz wiedział/a, co zrobić podczas sesji.
  • O ile podczas rozmowy telefonicznej nie ustalono inaczej, na pierwszą wizytę zapraszam dziecko razem z co najmniej jednym rodzicem/opiekunem prawnym. Dzięki temu jest możliwość przedstawienia problemu z różnych stron, obserwacji relacji rodzic dziecko, a także odciążenia dziecka podczas pierwszej wizyty, która często bywa stresująca dla młodego człowieka. 
  • Warto odpowiednio przygotować dziecko do wizyty u psychologa: 
  1. Porozmawiaj z dzieckiem o tym, do kogo idzie i po co, wyjaśnij, czym się martwisz. 
  2. Nie opisuj wizyty u psychologa jako kary albo „straszaka” za złe zachowanie! Niestety, nadal zdarza się, że wizyta u psychologa jest przedstawiana jako kara za niesłuchanie rodziców, co nie jest skuteczną drogą do polepszenia sytuacji. 
  3. Dziecko często odczuwa stres przed pierwszą wizytą, bo nie wie, czego może się spodziewać. Uprzedź je, że będzie tam z Tobą lub innym bliskim. Na spotkaniu będzie czas i na rozmowę o problemach, i o dobrych rzeczach: o tym co lubi, co potrafi. W zależności od wieku dziecka, jest też miejsce na gry i zabawy terapeutyczne. 
  4. Niektórzy rodzice oczekują, że dziecko u psychologa zostanie „naprawione”. Niestety, reaguję alergicznie na takie oczekiwania. Nie lubię określeń niegrzeczny, zły. W procesie pracy z dzieckiem angażuję (zazwyczaj) przynajmniej jednego członka rodziny. Dziecko w trudnych sytuacjach potrzebuje wsparcia w dążeniu do celu oraz wiary ze strony rodziców/opiekunów w to, że da radę. Poza tym to rodzic odgrywa najistotniejszą rolę w kształtowaniu dziecka i szkoda tego nie wykorzystać do pracy nad zmianą. Może to polegać na próbach zmian reagowania ze strony rodzica, ale też na pomocy dziecku w wykonywaniu ćwiczeń i eksperymentów.
  • Obowiązuje mnie tajemnica zawodowa: o ile nie pojawią się informacje zagrażające czyjemuś życiu lub zdrowiu, nie mam prawa przekazywać rodzicom/opiekunom szczegółów spotkań indywidualnych z dzieckiem. 

W wyjątkowych sytuacjach (choroba, wyjazd) jest możliwość spotkania w formie online.